اهالي وبلاگستان ساکن وطن … بشتابيد به سمت شمال کشور که در يکقدمي بهشت واقع شده

من شمال زياد رفتم اما هيچوقت  همچين هوايي نديده بودم

به لطف مديرعامل عزيز و نمايشگاه مجدد که اينبار در شمال ايران برگزار مي‌شد … از سه‌شنبه رفتيم شمال و ديروز هم برگشتيم

 … !عکسهاي هنريم را ببينيد

تا حالا سه رنگ شقايق ديده بوديد اون هم به اين درشتي …!

اين عکس هم هنر همسر عزيز است

زنبور را هم که ميبينيد

اين حلزون خانم هم قول داد که چشمهاشو جمع نکند وقتي ازش عکس ميگيرم

در برگشت هم ديدن اين خانمهاي فعال و اجازه براي گرفتن عکس وگپ زدن با اونها حالم رو جا آورد … حيف که ماشين جلو مديرعامل بود وگرنه آستين بالا ميزدم  …!

کيس افيسر عزيز و گرانقدر هم که خودش را معرفي کرد … اميدوارم پسر خوبي باشد

توي اون ازدحام آدمهايي که از آدم سوالهاي جورواجور ميکنند، يکي را انتخاب مبکند و در زير گوش من مي‌گويد: يادم بيانداز که درباره‌اش با تو صحبت کنم.

سرمان که خلوتتر مي‌شود ياد مردي که صبح ديدم ميافتم و مي‌پرسم جرياني که قرار بود برايم بگوييد چه بود؟

مي‌گويد برادر شهيد … است . اسمش را از روي يکي از خيابانهاي مهم شهرمان مي‌شناسم … مثل باقي اسامي خيابانهاي شهرمان که با شهيد شروع مي‌شود و من از آن شهيدان چيزي نمي‌دانم و هميشه با خودم فکر مي‌کنم که بچه‌هاي فردا از اسم شهيد نام خيابان را ياد مي‌آورند.

با بي‌تفاوتي نگاهش مي‌کنم که خوب که چه؟ …

مي‌گويد اسم فاميلش را عوض کرده  …

مي‌گويد تمام فاميل، اسم فاميلشان را عوض کرده‌اند …

عوض کرده‌اند، تا از نام برادرشان استفاده نکنند

با خودم فکر ميکنم …

هنوز هم آدمهاي درست و حسابي در اين جمع پيدا مي‌شود… !

من چه کاري ميتوانم بکنم اگر تو بعد از چندين ده سال زندگي، هنوز خوب و بد خودت را نمي‌شناسي يا خوب و بدت با آنچه که من ياد گرفتم فرق دارد

اصلا به من چه که فلاني براي بچه‌هايش وقت نمي‌گذارد و وقت ندارد، درعوض دنبال هزار کوفت و زهرمار ديگري مي‌رود و وقت دارد … خوبش را هم دارد

اصلا به من چه که تو روي عقيده خودت هم نماندي و نمي‌ماني … امروز و فرداست که خودت هم بفهمي که راهي که مي‌روي به ترکستان است

اصلا به من چه که فلاني بچه‌اش رفته زير ماشين يا دستش لاي در مانده يا از بلندي افتاده صورتش له شده يا دزديدنش … جلوي چشمان من

اصلا به من چه …

همه مسوليتهاي دنيا را بر دوش ما نيانداخته‌اند

بازهم چرت و پرت گفتم نه … ؟!؟

مي‌دانم … !

سلام

من خوبم … خیلی خوب … شما چطورید؟

امروز دو ساعت و نیم پا زدم و الان انگار که کتکم زده باشند، رو به موتم … این هفته حسابی زحمت کشیدم وکلی چیزهای خوب خوب یاد گرفتم. حالا من یک ممیز هستم البته از نوع داخلی این شکلی  /

بچه بی تربیت همسایه رفته خانه شان و دیگر غر نمی زند … امیدوارم دیگر برنگردد

وقتي از خانه بيرون مي‌رفت هوا روشن بود … آفتاب بود

نمي‌دانست براي چه قدم برداشته، فقط مي‌خواست که برود … خسته شده بود

رفت و رفت اما اينبار نه مثل دفعه قبل، که به آن جايي که دفعه قبل رسيده بود، نرسيد

اينبار ديگر تورا نديد … آشتي کناني هم نبود

به همين سادگي … خانه را رها کرد و رفت

…

دفتر گذشته ها رو پاره كرد

نامهء فرداها رو تا زد و رفت

حيوونی تازگی آدم شده بود

… !؟!

جاده را گرفتيم و رفتيم و رفتيم تا رسيديم به اينجا

آنگار آشتي کنان بود … بين من و تو

نمي‌دانم که من با تو قهر بودم يا تو با من … !

هرچي که بود …  اين چند روز احساس نزديکي خاصي ميکنم

تو چطور …!؟!

یه صبح بهاری بارونی قشنگه…

فقط قراره بگم من قرار نیست همیشه بنویسم آخرین پست پر جونم ویران کننده بود برام…

 مجبور شدم با خواهش و تمنا بیام یه پست جدید بذارم…بدیها و ناراحتی ها رو دور دور دور کنم

به خاطر

!اونیکه امروز بارونو برام فرستاده که بگه دعاهای دیشب قبل از خوابمو آری گفته.

فقط همین:)

به گاه رفتن هیچ اندیشیده ای؟

به امتداد نگاهت بیندیش

 وبه بالا…

هستی تو را می خواند

 و

 کائنات به تو آری می گوید…

هیچ اندیشیده ای؟

  انگار که نفس کم می آورد … !

هی تعادلش را از دست می داد و دوباره بلند می شد و شنا میکرد

ماهی کوچک من برای زنده ماندن خیلی تلاش کرد

 اما انگار که وقتش شده بود

نمی دانم چرا اینقدرمرا یاد تو می انداخت!

برای همین هم نشستم و تا آخرین لحظه نگاهش کردم

برخلاف تو

که همیشه سعی کردم که نبینمت تا خاطره ای ازتو برایم نماند

ای کاش

 جایی بهتر از اینجا باشی

 دنیا دوباره نو شده

پرزرقص زیبای بهار

گلایه های کهنه رو

از این به بعد بگذار کنار

الهی که سال جدید

سال خوشی باشه برات

الهی امسال برسی

به همه آرزدهات

عیدی من یادت نره

بوسه من یادت نره

گل واسه من یادت نره

عیدی من یادت نره

اینهم آهنگ عیدی