چند روزي بود که ميخواستم اينجا چيزي بنويسم که احساس گلدون شکسته بودن از يادم برود اما اين بلاگر عزيز نگذاشت
متن قبل رو وقتی می نوشتم، خیلی ناراحت بودم
اين بيماري مزمن رو من هميشه داشتم که خودم اسمش رو روزمرگي گذاشتم
متاسفانه هربار هم که خواستم آگاهانه باهاش برخورد کنم نا موفق بودم و وقتي به خودم اومدم، ديدم که دچارش شدم
تا به حال هزاربار اين را نوشتهام که زندگي کردن يادت نرود…اما فايده نميکند اونقدر غرق در روزمرگی ها مي شوم که يادم ميرود که خودم هم هستم
اين بيماري مزمن رو من هميشه داشتم که خودم اسمش رو روزمرگي گذاشتم
متاسفانه هربار هم که خواستم آگاهانه باهاش برخورد کنم نا موفق بودم و وقتي به خودم اومدم، ديدم که دچارش شدم
تا به حال هزاربار اين را نوشتهام که زندگي کردن يادت نرود…اما فايده نميکند اونقدر غرق در روزمرگی ها مي شوم که يادم ميرود که خودم هم هستم
…
دیگه اینکه
من اگراین موضوع رو تعریف نکنم، نمیشه…شاید دل درد بگیرم
…
قديمها وقتي کسي عاشق ميشد، کلي ناز يارش رو ميکشيد و کلي غزل و شعر ميسرود تا بدستش بیاره… اين روزا اما ملت ديگه حوصله ندارن انگار
ديروز با مدير عامل مي رفتيم حایی با آژانس…آقای راننده رادیوش روشن بود
مجري کلی در وصف يک خواننده افغاني گفت و اينکه اين آهنگ تا حالا جايي پخش نشده و الان اولين بار ما ميخواهيم پخشش کنيم و … خلاصه آهنگ بعد از کلي موزيک اول با اين جمله يا بيت شروع شد…البته با لهجه افغاني که خودش آهنگ رو کللي بامزه ميکرد
يار بي وفا بَميرَ… درد بي دوا بَگيرَ…اينجاش رو يادم نيست
يار من، بيوفايَ … ياربي وفا بَميرَ
ترسي از خدا نَديرَ… نترس از خدا، بَميرَ
صداي خنده من و مدير عامل محترم با هم بلند شد
نميدونم ملت چرا اينروزا حوصله يارشون رو هم ندارند و دعا ميکنند که يه بلايي چيزي سرش بياد و بره پي کارش
نميدونم ملت چرا اينروزا حوصله يارشون رو هم ندارند و دعا ميکنند که يه بلايي چيزي سرش بياد و بره پي کارش
…
اینرو هم بگم که اگر بلاگر بازم منو اینجا راه نداد…نگفته از دنیا نرم…شایدم نوشته آخرم شد خدا را چه دیدید…!؟
چرا من اينقدر حرف دارم براي گفتن اما وقتي دارم اينجا مينويسم يک جور ديگر بيان مي شود؟ اون متني که بالا نوشتم درباره روزمرگي به دل خودم نچسبيد يعني احساسم رو درست نگفتم…نمیدونم چرا؟ شاید فکر میکنم بقیه آدمها اینجوری نیستن
اميدوارم يکنفر متوجه منظور من بشه…؟!؟
salam…kash mishod az mantegh kharej shod!!…rooz margi ham daste mano shoma nist dar jamehe saken va raked ma in ehsase bikari va yekare tekrari kardan ya nakardan vase hame hast….in ehsase ke adamaeero ke enerji daran depres mikone va….
پر جونم
امیدوارم که من به عمق احساست پی برده باشم
من هم اعتقاد دارم خیلی چیزا به دست ما نیست
بهرحال دوست دارم که همیشه تو رو تو همه متن هات پر انرژی ببینم
راست میگی من هم تازگی ها از این مدل آهنگها که هرچی نفرین بلد است در حق یارشون میکند زیاد شنیدم اما پر عزیزم هنوز هم خیلی از عاشقها برای هم آهنگ میخونند کلی ناز هم را میکشند فقط یک کمی تعدادشون کم شده
پر نازنين
اين درد شما تنها نيست.بيشتر آدما به نوعي به اين درد مبتلا هستن .وقتي هم به اوج مي رسه كه واويلا.
اين حرف شما هم بسيار متين و بجاست.ديگه عاشقاي امروزي هم مزه عاشقاي قديمي رو نمي دن.
امروز هستند و ميدوني كه فردا قطعا نيستند و باز هم نمي دوني امروز واقعا هستن يه نه اين هم يه بازيه مدرن ديگه است.
پر عزیز شاید من دقیقا ندونم درد شما چیه. هیچ کس درد یه نفر دیگه رو نمیتونه مثل خودش حس کنه. من فقط این رو فهمیدم که برای از روز مرگی بیرون اومدن باید چیزی در زندگی داشته باشی که شدیدا بهش علاقه داشته باشی. من با گل و گلدونهام خوشم و گاهی عکاسی میکنم و جواهر سازی. اینها همه در کنار کار روزانهام هستش. منظورم اینه که باید به چیزی در این زندگی علاقه مفرت داشته باشی. به یه سرگرمی شاید. نمیدونم دقیقا چجوری برات توضیح بدم ولی فکر کنم منظورم رو میفهمی. این چیزی نیست که زورکی بشه کرد. یعنی اینجوری نیست که بری بشینی بگی خوب من به چی علاقه مفرت دارم. این چیزی هستش که خودت حس میکنی دوست داری بیشتر وقتت رو با انجام دادن اون کار بگذرونی. برای بعضیها این میتونه مسافرت باشه یا مثل من گل و گلدون باشه یا برای بعضیها به سادگی میتونه وقت گذاشتن برای خانوادشون باشه. توی این سی و چند سال عمرم این رو یاد گرفتم که عشق به یه چیز به خصوص آدم رو از روزمرگی به در میاره.
سلام
اميدوارم بتوني بر مشكلاتت غلبه كني
راستي اگه تونستي يه سفر برو كه فكر كنم تو روحيه آدم خيلي تاثير داره مخصوصا اگه مثل من با يه مشت زبون نفهم در ير كار مواجهي
شاد باشي
میدونی این دوستم از اینکه زود ازدواج کرده ناراحت بود میگفت هیچی از دور و برم نفهمیدم وگرنه با همسرش هیچ مشکلی نداره
امیدوارم این مشکل روزمرگی زودی حل بشه. خیلی جدی نگیرش چند وقت یه بار سراغ همه میاد.
این شعرافغانیه خیلی بامزه بود کلی خندیدم.
Where are u,Honey?
I miss you…
پر جون مرسی از نظر لطفت
salam